Słoneczna Aleja

Grunwald

2010-07-02T06:49:00.001-07:00

Polska – rocznica wielkiej bitwy

Kraje środkowej i wschodniej Europy będą w lipcu świętować sześćsetną rocznicę bitwy pod Grunwaldem – wydarzenia historycznego, które na kilka wieków przesądziło o losach tego regionu. Rekonstrukcja bitwy zgromadzi blisko 200 000 widzów z wielu krajów.

15 lipca 1410 roku pod Grunwaldem w północnej Polsce rozegrała się największa bitwa średniowiecznej Europy. Wśród blisko 60 000 walczących znaleźli się zaproszeni przez Zakon Krzyżacki znakomici rycerze z wielu krajów: Niemcy, wojownicy z terenów dzisiejszej Łotwy i Estonii, Austriacy, Szwajcarzy, Holendrzy, Anglicy i Francuzi. Przeciwko nim monarchia polsko-litewska, oprócz zamieszkujących ją Polaków, Litwinów i Rusinów, wystawiła również wojska swoich sojuszników: Tatarów, Mołdawian i Czechów. Kampania z roku 1410, będąca zderzeniem zachodniej i wschodniej taktyki walki, stanowiła też ważny przełom technologiczny: Polacy użyli wówczas, po raz pierwszy w Europie, ruchomego mostu pontonowego (pływającego, na łodziach) do celów wojskowych.

Szeroko zakrojone obchody tej rocznicy przygotowują przede wszystkim Polacy i Litwini. W lipcu nastąpi otwarcie kilku muzeów oraz odsłonięcie wielu pomników, upamiętniających zwycięskiego króla polskiego Władysława Jagiełłę, księcia litewskiego Witolda i sławnych rycerzy. W wielu polskich miastach prezentowany jest gigantyczny obraz – panorama bitwy grunwaldzkiej. Wzdłuż trasy przemarszu zjednoczonych wojsk z 1410 r. powstają nowe szlaki turystyczne, odbywają się liczne pikniki (festyny, jarmarki) historyczne, marsze, rajdy i wyścigi kolarskie. Litwini rozpoczęli realizację wielkiego filmu historycznego „Dzień Żelaza”. Swój udział w obchodach zapowiada także Białoruś, której władze coraz częściej odwołują się do dziedzictwa Wielkiego Księstwa Litewskiego, które przez 5 stuleci obejmowało terytorium tego kraju. Polska, Litwa i Białoruś wyemitują okolicznościowe monety oraz znaczki pocztowe.

W świętowaniu tej ważnej rocznicy uczestniczą również polscy harcerze, którzy od dwóch lat prowadzą w Internecie nowatorskie przedsięwzięcie edukacyjne: historyczną grę strategiczną, której uczestnicy wcielają się w role średniowiecznych rodów rycerskich. W lipcu harcerze organizują wielki międzynarodowy zlot z wieloma grami oraz warsztatami tematycznymi, a także rajd turystyczny w formie gry typu Live Action Role Playing z rozwiązywaniem historycznych zagadek i tajemnic.

Kulminacją obchodów będą międzynarodowe uroczystości na polu bitwy pod Grunwaldem (w pobliżu Olsztyna, region Warmia-Mazury) z udziałem prezydentów kilku państw oraz ogromna rekonstrukcja bitwy, w której weźmie udział ponad 2000 walczących w zbrojach i strojach z epoki oraz blisko 200 000 widzów. Kilka dni później planowana jest równie imponująca rekonstrukcja oblężenia krzyżackiej stolicy – zamku w Malborku, który jest największym zachowanym do dziś zespołem architektury gotyckiej na świecie.

Zapraszamy serdecznie do obejrzenia filmiku dotyczącego bitwy grunwaldzkiej, przygotowanego przez organizatorów we współpracy z TVP Historia:

http://www.mazowiecka.grunwald.zhp.pl/Grunwald2010.mp4

Więcej informacji – http://www.grunwald1410.pl, rajdgrunwaldzki@zhp.pl

stuck in yesterday

2009-11-05T13:28:00.000-08:00

you're not that far!

Myślałam, że problemy są małe, przejściowe. Że tak musi po prostu być. Że mój problem nie oznacza końca świata. A jednak... Mieliśmy wspierać się wzajemnie, stawać ramię w ramię kiedy zajdzie potrzeba, a teraz? na co to wszystko było? Jest mi przykro, że wiele lat pracy pójdzie na marne.

...

2008-05-23T13:52:00.000-07:00

Jak bardzo wiele mamy lat
pod tą leszczyną. Pod tą leszczyną.
Ciągłością umęczony świat
i czyją winą? Czyją winą?

Tak w siebie zapatrzeni przekraczamy nas.
Daleko za odległość. Za odległość.
Oczom widocznie nadszedł już czas
by dojrzeć świata część zaległą.

Zobaczył nam się nagle świat:
ja Ciebie widzę a Ty mnie.
Och jak niewiele mamy lat:
jak krótka bajka w długim śnie.

Pieprzony Księciu z Bajki! Tak cholernie tęsknię... Szkoda tylko, że nigdy nie powiem Ci tego wprost.

Welcome in Hell...

2008-05-21T14:34:00.000-07:00

Tak więc wielki powrót. Mam internet, po tych 7 cholernych miesiącach. Ale wróciłam też do smutnej rzeczywistości po dwóch latach. Sporo się też zmieniło. Tak, ja też. Chciałam zacząć od nowa, zupełnie. Doszłam jednak do wniosku, że coś musi pozostać takie samo.

Czego mi brakuje? Beztroskości i poczucia bezpieczeństwa. Chciałabym móc po prostu wrócić do domu i niczym się nie przejmować. Skupić się na szkole, ZHP. I na przygotowaniach do tych cudnych, cudnych Mazur.

Nieważne.

Dwa lata - czy przez ten czas człowiek może się zmienić, ale tak zupełnie, zupełnie? Czy przez te 2 lata (długie, krótkie?) można zapomnieć o wszystkim? Czy można wybaczyć?
Jedno jest pewne: po dwóch latach pozostaje to samo wachanie - co najpierw? Chować noże, uciekać, dzwonić? Ten dylemat pozostaje na zawsze. Tylko, że kiedyś skończą się łzy.

Tu powinno być moje pierwsze wspólne zdjęcie z Kaapi. No, ale nie wyszło.

-Monisiu, nie masz maryśki może trochę?

No, to jak?
Hurra, hurra, maturra.

Siedem dni.

2008-05-09T08:37:00.000-07:00

Właściwie to sześć. Tylko jeszcze nie wiem do czego. Na pewno będzie to coś innego- pytaniem jest czy będzie to horror czy nowe lepsze życie? Ciekawe, ujmujące, interesujące i jeszcze jakieś inne mądre słowo.

Tak, wiem. Wiem, że to nie mądre żyć dwa razy, na dwa różne sposoby. Ale tęsknię za tym, szalenie. Z innej strony to lepiej, że jestem tylko raz. Tylko tu i teraz. Ale... kiedyś nie wytrzymam.
Myślałam, dużo, dużo. Doszłam do wniosku, że nie mogę tak dłużej. To jest męczące dla mnie i uciążliwe dla innych. Powinnam z tym skończyć. Ale... To jest takie miłe, kiedy ktoś troszczy się o Ciebie. Nawet, jeśli jest tak daleko. Będzie mi tego bardzo brakować, bardzo.
A izolacja miała trwać od listopada. Nie wyszło? Prawie.

Wciąż oglądam zdjęcia. Dużo, dużo zdjęć. Chcę zobaczyć choć jedno, które mnie zaboli. Zaboli tak bardzo, że przestanę o tym myśleć. Najbardziej chciałabym zobaczyć nasze wspólne.

* Kaapi, kocham Cię, a nie mamy wspólnego zdjęcia! Ja mam zdjęcie nawet z emo-girl! Ale z Tobą nie! Tak być nie może, prawda?

Mazury, Mazury. Czkawa odwołana. Czekam więc na najwspanialsze, ostatnie dziecięce wakacje na Mazurach. Z Kaapi!

Informatyka

2008-04-10T23:43:00.000-07:00

Bo tak naprawdę, to to pisze się przez ch.
W związku z traumą 2008 ( w naszym przypadku 2009) wybieramy się na matematykę, na studia.

pwd.

Śnieg i heja

2008-01-07T05:17:00.001-08:00

Pada śniej, pada śnieg i heja, 3,0 i do przodu.

To nic, że boli mnie głowa, tęsknię zajebiście i zepsuł mi się telefon.

Mam Kłapouchego i jest ok, średnia 3,0 - cienko, ale do przodu.

Dokumentacja najlepsza w Związku Drużyn i super. To nic, że kronika bez zdjęć. jest okej. 11 dzieciaków, szykuje się wręczenie chust, w lutym obietnica i nabór. Nabór, nabór, nabór. W przedszkolach. 1, 2, 3? Nie wiem. Zobaczymy, gdzie nas zechcą, zobaczymy, jak nam się zechce.

W piątek bal i dęs dęs dęs jak to mówi Kasia, balanga z Sylwią. Na trzeźwo, choć to ostatnio dziwne, ale damy radę i będziemy się bawiły lepiej niż wszyscy razem wzięci. Fryz i kiecka, Sylwi białe rajty i jedziem, jedziem panie Zdzisiu.

Martuś tęsknię!
Bardzo!
Warszawa wciąż aktualna?

O Wrocławiu nie marzę, Poznań, może Szczecin..., ale nie wiem. Nie wiem czego chcę i czy w ogólę chcę.

Szczecin once again

2007-11-24T07:15:00.000-08:00

Tak, wciąż siedzę w Szczecinie.
Noc była zabójcza. Z kotem na twarzy. Maniek (Silan, albo ten drugi) zostawił nawet ślad na mojej twarzy.
Smsy do późna. Jakoś tak wyszło.
Tylko, że znów poczułam się głupia. bo ja nie myślę. O takich rzeczach.

Szukam w necie jakichś doświadczeń takich banalnie prostych, dla zuchów, na wtorek. No i mam narazie 3. Tzn. sztuczki niby. atrament sympatyczny, jajko i kość w occie. Siostra chemiczka, jakoś to będzie. A raczej musi.

To nic, że przestałam istnieć dla świata.

Martuś, tęsknie!

Brak internetu.

2007-11-23T12:07:00.000-08:00

Od 2 listopada internetu brak, ale takie jest życie. Raczej już też nie będę go mieć. Mówi się trudno i płynie się dalej.

Siedzę teraz w wypasionym mieszkaniu mojej wypasionej siostry, i wszystko jest wypasione.

Choruję drugi tydzień, zmieniłam totalnie życie i przypłacam to wcześniej wspomnianą chorobą.
A jutro pierwszy dzień pracy. Z gorączką i napadami kaszlu.

Ach i od niedawna jestem optymistką, wiesz?

I przestałam kochać, przestałam!

Zupełnie inaczej.

Tajemniczy kolega;>

2007-11-01T10:13:00.001-07:00

Porządki jakoś stanęły w miejscu, dopiero 2 worki śmieci, jeden plecak rzeczy oddanych, cztery półki uporządkowane, czyli jeszcze mniej więcej drugie tyle. Środek mnie też nie jest posprzątany do końca. Powoli wyzbywam się uczuć i emocji, wszelkiej nadziei. Humory chowam po kieszeniach, ale trochę ich tam już za dużo, więc czasem wychodzą.

Na humory najlepsza jest muzyka. Albo gram, albo słucham. Śpiewać nie chcę chyba, narazie. Przeglądając wczoraj przeróżne strony zespołów, natrafiłam na stronę kolegi - Zyzego. Odnalazłam tam kilka mp3, nagrania domowe, więc nie spodziewałam sie zbyt wiele. Po dokładniejszym przeczytaniu stronki dowiedziałam się, że tekst i muzyka są autorstwa właśnie Mateusza. Po przesłuchaniu piosenek byłam bardzo mile zaskoczona, są genialne. Polecam, gorąco. Można je pobrać właśnie ze strony. Przy okazji, pozdrawiam Zyzego.

Żeby nie było za wesoło, trzeba posmęcić. Przykrym jest fakt, że dawni przyjaciele dziś nie mają sobie nic do powiedzenia.

Nie potrafię?

2007-10-30T12:33:00.000-07:00

Chciałam zmienić parę rzeczy w sobie (dalej chcę, żeby nie było;) ), ale parę też zmieniło się nadprogramowo.

Przestałam rozumieć ludzi, którzy wiecznie użalają się nad sobą. Sama kiedyś taka byłam, teraz chce mi się z tego śmiać. Ile ja miałam wtedy lat? 13? 14? A teraz ogarnia to większość moich rówieśników. Dla mnie, to po prostu jest żałosne.
Dziwnym dla mnie jest fakt, że dla niektórych najważniejszym problemem jest brak drugiej osoby. Ja naprawdę wiem, że to jest ważne, sama to też czasem odczuwam. Ale są ważniejsze sprawy, chociażby matura. Sympatię czy przyjaciela można poznać w każdej chwili, a maturę zdaje się tylko raz. Nie chcę, żeby to wyglądało tak, że dla mnie tylko nauka się liczy, bo tak nie jest. Ale nie umiem zrozumieć jak różne błahostki mogą być powodem do totalnego załamania. Wiem, że kiedy one się nawarstwiają, jest ciężko. Ale przecież nie rzucę się pod pociąg dlatego, że połamały mi się paznokcie, a hodowałam je dwa tygodnie.
Wiele osób wychowywało bądź wychowuje się bez jednego z rodziców, ale nie widzę przyczyn, dlaczego mieliby to manifestować, wykrzykiwać na prawo i lewo, usprawiedliwiać tym swoje zachowania, cechy. Nie uznaję takiego wytłumaczenia: bo ja tak mam. Nie pasuje mi to, to to zmieniam, a nie szukam głupich wymówek.
Lenistwo. Ja jestem leniwa, ale wydaje mi się, ze rozsądnie. Mam coś do zrobienia, mam ochotę się poobijać. Obijam sie chwilkę i robię to, co muszę. Chcę mieć dobrą ocenę, to sie uczę, ćwiczę. A nie: bo już umieram. Strasznie, naprawdę.
Najgorsze jest udzielanie rad i obracanie całego świata w żart. Ja wiem, że nie można wszystkiego brać na serio, bo można zwariować, ale kiedy chcę poważnie porozmawiać, a mój rozmówca obraca wszystko w żart, to wnętrzności sie we mnie gotują. A rady: sam z siebie wiecznie robisz debila, a kiedy ktoś chwilowo ma fazy to od razu trzeba na niego nakrzyczeć, przecież teraz powinien zachowywać się poważnie, prawda?

Żenada.

Wiem, że jestem nietolerancyjna. Ale nie przeszkadza mi to. Aktualnie żyję długim weekendem, zbiórką i bólem nogi. Czego chcieć od życia więcej;)?

Czas

2007-10-28T10:13:00.000-07:00

Dzisiaj kiedy tak smutno, duszno mi jest i ciemno, uśmiechnij się nade mną.

-Zmieścił się?
-W czym?
-W czasie, który mu dałaś.
-Tak, zadzwonił w ostatniej minucie.

Trochę za dużo, za dużo wyobraźni. Za dużo uczuć, emocji. Zero kontaktu. Chociaż obojętność boli najbardziej. I nieświadomość, bo tak naprawdę nie wiem, czy to wszystko nie było snem, iluzją. Nie wiem, czy to nie było żartem. Głupim, bardzo głupim, bo tak się nie robi.

Do środy. Potem kosz.

Zmiany

2007-10-28T06:08:00.000-07:00

Jesień przyszła na dobre, a ja mam zamiar dalej trwać w postanowieniu, iż mnie jesienna depresja nie dopadnie. Tak. Aby tak się stało, pora na zmiany. Mam przed sobą jakiś tydzień prywatności, dlatego trzeba to wykorzystać. Zmienić trzeba kilka rzeczy. Pokój, ludzi, siebie. Porządkowanie pokoju zostawiamy na długi weekend listopadowy, tylko kilka dni, od bałaganu nikt przecież nie umarł.

W stronę zmian poczyniłam kilka kroczków. Niedużych, ale zawsze coś. Na pierwszy ogień poszły papiery Gromady. Muszę nauczyć się systematyczności, tak więc zaczęłam regularnie wypełniać książkę pracy, konspekty. Posegregowałam też rozkazy, moje i KH. Cała obrzędowość już utworzona, wersja ostateczna. Teraz trzeba to tylko zacząć wprowadzać w życie. Kontakty. Na pierwszy ogień poszło GG. Ze 150 zrobiło się 44, ale i to trzeba będzie odchudzić. Zaraz na skazanie pójdzie komórka. Czyli żegnamy się z przeszłością, już zupełnie. No dobra, nie zupełnie, bo zostaje pudełko. Ale co z nim zrobimy, to zobaczymy, w listopadzie.

Chyba znów zacznę pisać. Ale niekoniecznie dla kogoś. Tak do szuflady, też można, bynajmniej nikt nie wyśmieje, nie będzie kopiował.

A może by tak wywalić trzy półki? ;>

I będzie wspaniale wielka wolna pusta ściana! Bez przecinków, bo tam nie będzie nic!

A Hefalumpy ma sympatyczny wzrok.
Sympatyczny. Sympatyczna. Sympatycznie? Fajne słowo. Tak więc, chcę być sympatyczna.

Ogarnij się!

2007-10-27T12:25:00.000-07:00

Zaczynamy akcję ogarniania. Trzy godziny lenistwa dziś w zupełności powinny wystarczyć po dniu pełnym emocji.

Pomimo tego, że tak, owszem, jest sobota, miałam dziś lekcje, za piątek w przyszłym tygodniu. To nic, że z głupiej geografii dostanę 2. Tak naprawdę to modlę sie o tą dwóję. Ale, ha! Dostałam 4- z matematyki. Tak, wiem. Naprawdę wiem, że jestem boska i kaczoska.

Popołudniu ciężki czas. Zbiórka, przekazanie Natalki. Powiedziała "dziękuję" i "papa", "boję się", "nie wiem jak to zrobić". Jestem z niej dumna. Naprawdę. Ale zabolało. Zabolało, jak była już w czarnej chuście. Zabolało, bo... bo ona tam pasuje.

Zaplanujmy. Zaplanujmy. Wypracowanie, biologia, historia, WOS, może niemiecki. Naprawdę mi się nie chce. Niemiecki, nienawidzę. Nie wiem, jakim cudem napiszę to wypracowanie z polskiego. Nie wiem, nie rozumiem. Nie chcę? Zrozumieć.

Z resztą, czego ja właściwie chcę? Wolnego tygodnia, to na pewno. Zmienić, zmienić życie, wyobraźnię, siebie. Nie chcę już wyobrażać sobie zbyt dużo, nie chcę dopowiadać zakończeń do niekończących się historii. Chcę pomagać, a nie tylko stwarzać pozory. Chcę umieć rozdzielić dwa światy. Mój i Twój. Wiedzieć, że nigdy nie będą stanowiły jednego, że nie ma trzeciego świata, naszego świata. Wiem, że jest dobrze, ale ja nie jestem dobra. Trzeba coś z tym zrobić. Ale od jutra. Od jutra, dobrze?

4 dni na ułożenie świata.

Chemia

2007-10-24T10:20:00.000-07:00

Chemia jest głupia, a Majkel wielki i nie musi pić mleka. Otóż uwaga, Majkel wytłumaczył mi chemię! Tak, tak ogromne brawa. Może nawet 2 jutro z kartkówki dostanę!:D, a co! Jak szaleć to szaleć. Jak dostanę 3 to będę mogła już umierać, ponieważ osiągnę maksymalne szczęście.
Co nie zmienia faktu, że izomery są popierniczone.

Boże. Majkel. Uwielbiam Cię.

...

2007-10-23T11:54:00.000-07:00

Gdzie nas szaleństwo doprowadzi, gdzie?

Druga Gromada? Jaka nazwa? Czy pozwolą? Jak to będzie? Tak daleko? Dzieci? dużo.

To nie jest miłe, kiedy przestaje się istnieć. Dla kogoś, kto kiedyś całym światem był.

Dzień, który zaczął się marnie.

2007-10-22T07:45:00.000-07:00

Cały wczorajszy dzień spędzony na nauce biologii. Jakim cudem więc dzisiejszy dzień miał być cudny?Ach no i po upojnej nocy, w której byłam Wandą(zginął Niemiec, nie ja)?
Jakimś cudem jest dobrze. Hormony poszły nieźle (4- i będę najszczęśliwszą humanistką na świecie!), Popo widocznie zaszalał z Dżojstikiem, bo historie dwie dziś nie odbyły się. Jutro nie ma angielskiego i matematyki, wiec nawet bezczynne siedzenie 2 godziny(albo spędzone na czytanie Wertera, zobaczę czy będę miała humor i ochotę i takie tam inne pierdoły) w szkole nie zepsuje mi humoru.

Znów głupie sny, bo pewnemu panu nie podoba się, iż ktoś bliżej poznaje Tygryska, co okazuje się głupim wybrykiem byłej przyjaciółki. Może trauma? Kto wie, może tylko głupie zdjęcie i nadmierne przejmowanie się wszystkim.

Przestałam zamulać się tylko muzyką gitarową, nie powiem, jestem z siebie dumna. I całkiem mi się to podoba. Tylko dlaczego do cholery jest tutaj tak potwornie zimno? Ach, już wiem. Bo niemiecki czeka. (Niech poczeka, może jeszcze przed rozpoczęciem nauki natchnie mnie na zbiórkę?)

Jestem plastikiem. Wszystko przez M., która to zapoczątkowała erę "P". Tak więc: zapuszczam paznokcie(8 dni bez obgryzania!), które maluję dość często, ponieważ przy mojej mani obgryzania ich cierpi lakier ( co ma swoje plusy, bo paznokcie pozostają nienaruszone), zaczęłam sie ubierać inaczej (kolorowo? To jest naprawdę straszne, bo zaczynają mi się podobać takie ubrania jak i Magdzie), prostuję włosy(choć dziś poszłam do szkoły w kręconych z powodu braku czasu na spędzenie 40 minut przed lustrem i z prostownicą w ręku). Oszaleję. Moniś, przystopuj.
Boże, jestem z siebie dumna. Naprawdę. Nauczyłam się wczoraj tych pieprzonych hormonów.

Cofam się w rozwoju. 40 minut spędzonych na siedzeniu na durnym portalu dla różowych 13nastek tyko po to, by mieć kontakt z Kaś. (Widzisz jak się dla Ciebie poświęcam?)

Moje pseudo emorakowopunkoworockowopustoplastikowe dziecko przestań zachowywać się jak Twoja młodsza siostra, bo mnie nerwica walnie.
Wena na zbiórkę pojawiła się wraz ze słoneczkiem Martusi na gg, dostałam też objawienia i wymyśliłam całe przekazanie do harcerek.

Jestem z siebie dumna:D

Kocham

2007-10-21T11:26:00.001-07:00

Ufo, kocham Cię nad życie. Dziękuję.

A Ty powiedz, że choć trochę zależy Ci. Że czasem o mnie myślisz.

Zielona żaba

2007-10-20T07:26:00.001-07:00

-Mamo, czy mogę zostać żabą, kiedy dorosnę?
-A nie chcesz już być owocem Jogobelli?

Pomysłów dużo, gorzej z realizacją.Ale tam gdzieś wciąż jest kto wierzy.I pamięta. I zależy mu.
Dziś dzień pod hasłem "Chcę pobyć sama, wziąć koc, zapalić świeczki i obejrzeć film." Niestety, nie jestem sama. Z resztą jakoś będzie;).

Marzy mi się spacer. I no- spa.

Barenaked Ladies - Too Little Too Late

Zuchowo znów

2007-10-19T10:43:00.001-07:00

Słysząc dziś piosenkę Hufca Jastrzębie, wspominałam Kielce i poraz tysięczny rozmyślałam o harcerstwie. Wsłuchując się w słowa, przed oczami miałam drużynę przyjaciół z drużynowym na czele. I przypomniały mi się chwile, kiedy jeszcze miałam drużynowego. Jak wtedy było... beztrosko? Drużynowy był wtedy dla mnie ideałem. Wiem, że i ja jestem ważna dla moich zuchów pampuchów. Tylko, że.. to nie to samo.

Załóżmy drużynę, no.

Cały dzień spędzony na papierach. Najpierw karta obrzędowości, sprawności, potem plan pracy i książka pracy. I chyba mnie to zmęczyło. Ale dokumentacja to pierwszy krok do wygrania zakładu z Kubą, ha;>

Biwak? Dwa biwaki? Usługiwanie przez 6 h i kołysanka coraz bliżej, bliżej, bliżej!

Martuś tęsknie!

I tęsknie też za. Za . Za sobą.

"Bądźcie heroldami miłości, a nie sprawiedliwości." bł. Maria Beltrame Quattrocchi

Mało .

2007-10-18T11:39:00.000-07:00

"Ciężko, kto nie miłuje, ciężko, kto miłuje, najciężej, kto miłując łaski nie zyskuje." Jan Kochanowski

Zuchowo. Tylko czemu tak... zimno?

Postanowienia?

2007-10-17T08:15:00.001-07:00

Środek tygodnia to chyba nie najlepszy dzień na postanowienia. Wiem, że potrafię, mam możliwości, tylko jestem leniem. Tak więc, oznajmiam wszem i wobec, iż z dniem dzisiejszym zabieram sie porządnie za naukę.

Muszę się wziąć za siebie, zupełnie i totalnie. Niby zaczęłam w niedzielę, ale to była tylko maska szczęśliwości. Człowiek nie może być wiecznie szczęśliwy. Mam zły humor? Trudno. Ale nie można tak tego zostawić. Życie trzeba szybko zmienić, póki jest czas, póki jest szansa.

Punkt pierwszy: izolacja. Mam Cię dosyć, więc nie będę na Ciebie patrzeć. Sama wchodzisz mi przed oczy? Dostaniesz kopniaka i tyle.

Jestem straszną egoistką.

Cytat na dziś:
"Kto ma w sobie miłość prawdziwą i doskonałą, w niczym nie szuka siebie." Tomasz a Kempis

Horoskopy.

2007-10-16T11:21:00.000-07:00

Wczorajsze horoskopy doprowadziły mnie do nerwicy, jednak mój dobry duszek Ufo zjawił się w porę. Czekałam, długo czekałam, ale nic się nie stało. Dziś przypomniałam sobie o wszystkim, ale przestałam czekać. Taka tam malutka iskierka, ale zadeptałam ją. Bo po co nią żyć? Z iskerki zrodzi się płomyk, z płomyka wielki ogień i wtedy... wtedy co? Smutek. Smutek będzie. A smutku nie chcemy, prawda? Właśnie. Tak więc dziś pora się pożegnać ze wspomnieniami. A co do wyrzucenia kartonika, to chyba nie będę umiała. Ale marzę, marzę o dłuższym weekendzie, na porządki w pokoju, generalne.

Irytuje mnie sztuczność, udawanie. Bardzo, oj bardzo. Po co robić z siebie kogoś, kim się nie jest? Dla akceptacji? Przez udawanie ludzie nie są akceptowani. Nie róbmy z siebie sztucznych debili, malujących sobie cienie pod oczami, żeby wydać się bardziej zmęczonymi życiem. Czarny rozciągnięty sweter nie zrobi z nikogo informatyka.

A dziś w życzeniu na tydzień napisałam: dostać miłego, miłego, miłego smsa.

Elfastycznie. 6, mało , bo mało, ale jest. I chyba nie zamieniłabym ich na żadne inne dzieciaki na świecie. Elfy, to Elfy, prawda?

"Miało być tak pięknie, miało nie wiać w oczy nam, miało ociekać szczęściem, miało być sto lat..."

Rok temu też to pisałam. Ale dziś też napiszę. Sto lat. Chociaż i tak nigdy tego nie zobaczysz.

Nowy dzień

2007-10-15T07:43:00.000-07:00

Nikt nie poznał. Nie zauważył. Może jutro.

A przed jutrem trochę strachu. I o dziwo nie przed pracą klasową z polskiego, a przed zbiórką. Nie będzie Sylwię, ale nie wiadomo też jak z dzieciakami. Miłosz i Mateusz, Nikola, Hubert, Damian, Aleksander, Wojtek, Emil. Może Agnieszka, Natalka, Kuba, Paweł. To wciąż za mało do minimalnej ilości. Po cyklu z Prawem Zucha, nabór, jak bum cyk cyk. Jeśli starczy sił i chęci.

I nigdy nie każ mi wybierać, bo jeszcze wybiorę źle.

Zupełnie inaczej

2007-10-14T11:31:00.001-07:00

Zaczynam poraz kolejny coś nowego, bo tak czasem trzeba. Mam dosyć przeszłości. Tu będzie zupełnie inaczej. Po mojemu. Tak, jak chcę. No i co z tego, że zbliża się jesień? Pozytywność, przede wszystkim.

Obstawiamy: grypka czy anginka? Sprawdzian z historii.

Uśmiech juz nigdy nie zniknie!